Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ: ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΣΑΙ (Συναντήσεις με έναν παιδοψυχίατρο)


Πρέπει να λέμε όλη την αλήθεια στα παιδιά σχετικά με την καταγωγή τους; Τι είναι η αντιζηλία μεταξύ αδελφών; Πώς οικοδομείται η σεξουαλική ταυτότητα; Γιατί επινοούμε το «οικογενειακό μυθιστόρημα»; Τι εξυπηρετούν τα ψυχικά συμπτώματα και είναι καλό να τα θεραπεύουμε με κάθε τίμημα;
Σε αυτές τις ερωτήσεις, αλλά και σε πλήθος άλλες, ο Μαρσέλ Ριφό προσφέρει συγκεκριμένες απαντήσεις, καρπό μιας εμπειρίας τριάντα πέντε χρόνων στην άσκηση της παιδοψυχιατρικής. Μακριά από αφηρημένες θεωρίες, και μέσα από την εξέταση συγκεκριμένων ασθενών, ο Ριφό εξηγεί τον τρόπο που τα παιδιά και οι έφηβοι εκφράζουν, με το σώμα και τη συμπεριφορά τους, τις συναισθηματικές αναταραχές τους και τα άγχη που δεν μπορούν να εκφράσουν με λέξεις.
Στο Οιδίπους είσαι και φαίνεσαι! οι ιστορίες των μικρών «ασθενών» αναλύονται από τον μετρ Ριφό σαν συναρπαστικές αστυνομικές ιστορίες – όπου ο αναγνώστης, με τη βοήθεια του γιατρού-ντετέκτιβ, αναζητά τον «ένοχο» στις δύσκολες περιοχές του ασυνείδητου.
Στο Οιδίπους είσαι και φαίνεσαι! ο αναγνώστης, ανεξάρτητα από την ηλικία του, έχει την ευκαιρία να αναγνωρίσει συμπτώματα και ψυχικές καταστάσεις που μπορεί να υπήρξαν και δικές του, και έτσι να κατανοήσει καλύτερα όχι μόνο το παιδί του αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.
Πάνω απ’ όλα, όμως, αυτό το βιβλίο είναι μια μαρτυρία που πρέπει να διαβαστεί επειγόντως από όλους τους γονείς. Οι τελευταίοι θα ανακαλύψουν εδώ πολλά κλειδιά για να καταλάβουν πραγματικά τα παιδιά τους και μερικές απλές συμβουλές για να αισθάνονται, και κυρίως να είναι, καλύτεροι γονείς.


Ο Μαρσέλ Ριφό αρέσει. Και το βιβλίο του κάνει πάταγο. Μπορούμε να μαντέψουμε το γιατί. Αυτό το βιβλίο δεν προξενεί πόνο. Είναι τόσο σπάνιο πράγμα να διαβάζεις ιστορίες παιδιών που υποφέρουν, χωρίς να σε κάνουν να κλαις, είναι τόσο ωραίο να μιλάς για ψυχικές διαταραχές χωρίς να ψάχνεις για ενόχους. Με τον Μαρσέλ Ριφό τα παιδιά θεραπεύονται ή, το λιγότερο, τα βγάζουν πέρα. Σ’ αυτό το βιβλίο, ο Ριφό αφηγείται μια σειρά από οικογενειακά δράματα που έχουν βιώσει κάποια παιδιά. Το κάνει με απλότητα και ευγένεια. Δεν κρίνει, ούτε πληγώνει. Προσαρμόζεται. Είναι αποφασιστικός χωρίς να τραυματίζει. Δίνει ένα χέρι βοήθειας.
Ερίκ Φαβρό, εφημ. Libération

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου